تبلیغات
ایرانیان - فرقه ی وهابیت(2)
ایرانیان
چو ایران مباشد تن من مباد

ج) كتاب هاى منتشرشده ضد شیعه:

بخش مهمى از كتاب هاى منتشرشده به  زبان هاى عربى، انگلیسى، فارسى و اردو در این چاپ خانه ها غیر از كتب قدیمى پیشوایان سلفى گرى مانند ابن تیمیه، ابن القیم، ابن كثیر و محمدبن عبدالوهّاب اختصاص به ردّ عقاید مذهب شیعه و دشمنى و ضدیت با آن، به ویژه پس از انقلاب اسلامى ایران، دارد كه ناشران با دستور حاكمان وهّابى با جدیّت زیادى آن ها را چاپ و در داخل عربستان و خارج آن در میان مسلمانان و غیر مسلمانان (بیش تر به صورت اهدایى) توزیع مى كنند. ( [16])

برخى از كتاب هاى ضد شیعه، كه در عربستان چاپ و در سراسر دنیا توزیع مى شود، از این قرار است:

1ـ الشیعة و تحریف القرآن، محمد مال الله؛

2ـ كلمات فى كشف الاباطیل والافترائات، عبدالفتاح ابوغدّه، الاستاذ فى جامعة الملك سعود بالریاض؛

3ـ وجاء دور المجوس، عبدالله محمد الغریب (این كتاب پر از افترا و تهمت به شیعه و انقلاب اسلامى ایران است)؛

4ـ و جاؤوا یركضون، ابوبكر جابرالجزایرى، المدّرس بالجامعة الاسلامیة؛

5ـ مهلا یا دعاة الضلالة، الواعظ بالمسجد النبوى الشریف؛

6ـ حوار هادىٌ بین السنّه والشیعه، عبدالله بن سعید ابوالجنید؛

7ـ مسألة التقریب بین الشیعة والسنّة، ناصربن عبدالله بن على؛

8ـ تبدید الظلام و تنبیه النیام الى خطر التشیع على المسلمین والاسلام، ابراهیم سلیمان الجبهان؛

9ـ بطلان عقاید الشیعة و بیان ضیق معتنقیها و مفتریاتهم على الاسلام من مراجعهم الاسلامیة، محمد عبدالستار التونسى؛

10ـ الشیعة والمتعة، محمد مال الله؛

11ـ عقیدة الامامیة عند الشیعة الاثنى عشریة؛ دراسة فى ضوء الكتاب والسنّة، على السالوس؛

12ـ الخطوط العریضه، محب الدین الخطیب (این كتاب مكرّر به چاپ رسیده است)؛

13ـ الثورة الایرانیه فى میزان الاسلام، محمد منظور النعمانى؛

14ـ عبدالله بن سبا واثره فى احداث الفتنة فى صدر الاسلام، سلیمان بن حمد العود؛

15ـ المؤامرة على الكعبة من القرامطة الى الخمینى؛ تاریخ و وثائق، الدكتور عبدالمنعم النمر، مكتبة التراث الاسلامى، القاهرة، 1988 م؛

16ـ الشیعة واهل البیت، دكتر احسان الهى ظهیر، ادارة ترجمان السنة، اللاهور، پاكستان، 1403هـ.؛

17ـ الشیعة والقرآن، دكتر احسان الهى ظهیر؛

18ـ مفاهیم یجب ان تصحّح، السید محمد بن علوى المالكى، دائرة الاوقاف والشؤون الاسلامیة، دبى، 1415هـ.؛

19ـ رسالة الردّ على الرافضة، محمدبن عبدالوهاب.

20 ـ لله ثم للتاریخ، كشف الأسرار وتبرئة الأئمة الأطهار، السید حسین الموسوى (عثمان الخمیس).

21 ـ اُصول مذهب الشیعة الإمامیة الاثنى عشریة، عرض و نقد، الدكتور ناصر بن عبدالله القفارى، در 3 جلد.

و...

یكى از مسائل مهمى كه در بیش تر این كتاب ها به چشم مى خورد و نویسندگان وهّابى آن را مطرح مى كنند، مسأله اختصاصى دانستن تفسیر اسلام و سنّت نبوى(صلى الله علیه وآله) به مركز وحى (حرمین شریفین) و علما و ساكنان آن است و هر گونه عقیده و فكرى را كه خارج از محیط حرمین در سراسر جهان مطرح شود، باطل مى دانند. دانشمندان وهّابى خود را متولّیان و مفسّران جهان اسلام مى دانند و داعیه رهبرى آن را دارند. آنان با فراخوانى متفكران و دانشمندان جهان اسلام و با در اختیار گذاشتن امكانات (كتاب خانه و بودجه) در راه این هدف تلاش مى كنند.

بخش عمده آثار منتشره (غیر از ضدیت با عقاید تشیّع و ایران اسلامى) درباره جنبش و دعوت سلفى گرى و وهّابى گرى مطابق با آثار ابن تیمیه، محمدبن عبدالوهّاب و مبارزه با هرگونه نوآورى و مخالفت با افكار پیشوایان سلفى مى باشد كه براى نمونه مى توان به انتشار كتابى با عنوان حوارٌ هادىٌ مع محمد الغزالى، وقفات مع كتاب السنّة النبویة چاپ دارالوطن، الریاض تألیف سلمان بن فهد العودة اشاره كرد كه در مخالفت با افكار نویسنده پرآوازه معاصر مصرى (الشیخ محمد الغزّالى) نوشته شده، نویسنده اى كه به بحث هاى عقلى و علمى پرداخته و طرف دار نوآورى فرهنگى در جهان امروز، دفاع از انقلاب اسلامى ایران، امام خمینى(قدس سره) و مخالف وهّابیان است.

به هرحال، این ها بخشى از فعالیت ها و تلاش هاى وهّابیان سعودى مى باشد. البته بحث هاى فقهى كه در بعضى مجلّات علمى مانند مجلة البحوث الفقهیة، از انتشارات مجمع الفقه الاسلامى وابسته به رابطة العالم الاسلامى چاپ و منتشر مى شود قابل توجه و امیدوار كننده است. ( [17])

د) مطبوعات و رادیو و تلویزیون و خبرگزارى ها:

1. مطبوعات: در كشور عربستان، تمامى مطبوعات در داخل و خارج كشور به زبان هاى عربى و انگلیسى با شمارگان بالا، زیر نظر دولت (وزارت تبلیغات) و با بودجه دولتى فعالیت مى كنند. در واقع، رسانه ها بازگوكننده خط فكرى و سیاسى حاكم بر كشور هستند كه دولت آن را ترسیم مى كند.

مهم ترین روزنامه ها و مجلات عربى و انگلیسى عبارتند از: الجزیرة، الریاض، المدینة المنوّرة، عُكاظ، الیوم، البلاد، الشرق الاوسط، الحیات، المجلة، المستقبل، الندوة، الدعوة، المجتمع، المسلمون، اخبار العالم الاسلامى، الیمامة و...

Saudi Business, Arabian sun, News from Saudi Avabia, Saudi Economic Surrey , Saudi Arabia Business Week. Arab News.

2. خبرگزارى (داخلى و خارجى): خبرگزارى داخلى در سال 1970 م تأسیس شده است و با عنوان عربى «وكالة الأنباء السعودیة» و عنوان لاتین « S.P.A » فعالیت مى كند.

ـ خبرگزارى اسلامى « I.P.A »؛

ـ خبرگزارى خارجى رویتر و آسوشیتدپرس.

3. رادیو و تلویزیون: رادیو و تلویزیون عربستان در سال 1967 م راه اندازى شده و زیرنظر دولت، به ویژه وزارت اطلاعات، قرار دارد و به زبان هاى عربى، انگلیسى، فارسى، فرانسوى، تركى، اردو در جهت سیاست هاى فرهنگى، سیاسى كشور برنامه هاى درون مرزى و برون مرزى تهیه و پخش مى كنند.

فعالیت فرهنگى، رادیویى و تلویزیونى براى مردم آزاد نیست و تمام مردم طى فرمانى از اظهار نظر مطبوعاتى و رسانه اى ممنوع شده اند، ورود نشریات خارجى به دلیل انتقاد از برنامه هاى حكومتى سعودى به داخل كشور ممنوع مى باشند و اعضاى حاكم بر كشور كه تماماً از خاندان سعودى و وابستگان آنان مى باشند، شدیداً بر برنامه هاى رسانه هاى نظارت دارند.

2. تبلیغ وهّابى‌گرى در خارج از عربستان

تبلیغ وهّابیت در كشورهاى اسلامى مسأله اى جدّى است. غیر از انحرافات اساسى این فرقه، كه از آراء و پندارهاى پیشوایان سلفى گرى (ابن تیمیه و محمدبن عبدالوهّاب) نشأت گرفته است، از سوى دیگر، به عنوان ابزارى در دست استعمارگران و سیاست هاى شیطانى امریكا و انگلستان قرار دارد و یكى از عوامل اصلى ایجاد اختلاف و تفرقه بین مسلمانان محسوب مى شود.

تفرقه و تشتّت در دنیاى اسلام، خواست استكبار جهانى به سركردگى امریكا مى باشد و در اثر همین اختلاف و تشدید آن، دشمنان اسلام و مسلمانان بیش ترین بهره بردارى را از ذخایر مادى و معنوى كشورهاى اسلامى و از سلطه و نفوذ بر مناطق مسلمان نشین كرده اند.

دشمنى و خصومت وهّابیان با تشیّع دوازده امامى و انقلاب اسلامى، كه به رهبرى امام خمینى(قدس سره) در سال 1357 هـ./ 1978م به پیروزى رسید، قابل كتمان نیست. ( [18])

پیش از پیروزى انقلاب اسلامى تاكنون، از سوى دستگاه هاى تبلیغاتى و انتشاراتى و مراكز علمى و تبلیغى وهابیّت صدها و هزاران جلد كتاب و نشریه در تبلیغ وهّابیت و دشمنى با تشیع و اهل بیت(علیهم السلام)چاپ و در كشورهاى ایران (مناطق سنّى نشین شرق و غرب) پاكستان، عراق، سوریه، لبنان، هند، اردن و افغانستان، مصر، لیبى الجزایر، مغرب، تركیه، كشورهاى آسیاى میانه، تاجیكستان و كشورهاى قاره اروپا و امریكا توزیع و تبلیغ شده و مى شود.

تربیت مبلّغان مذهبىِ داخلى و خارجى در دانشگاه هاى عربستان جایگاه ویژه اى دارد؛ مبلّغانى كه پس از طى دوره هاى لازم، آیین و مرام وهّابیت را فراگرفته و براى معرفى وهّابى گرى و مبارزه با افكار تشیّع و ایران اسلامى، به سراسر دنیا اعزام مى شوند. فعالیت هاى تبلیغى وهّابیان در مناطق شیعه نشین منطقه شرقى عربستان مانند قطیف، احساء، دمام و ظهران نیز كم نیست. در این مناطق، تمام مسؤولان ادارى ـ سیاسى و فرهنگى از طرف داران حكومت سعودى انتخاب مى شوند و حتى معلمانِ مدارس و امامانِ مساجد نیز باید گرایش به آیین وهّابیت داشته باشند.

شیعیان حق تبلیغ فرهنگ و آداب و رسوم شیعى در عبادات دینى و آموزش آن را ندارند و در صورت مشاهده به سخت ترین نوع با آن ها برخورد مى شود. ( [19])

اكنون بعضى از كشورهایى كه وهّابیان به تبلیغ آیین وهّابى گرى در آن ها موفق بوده اند، ذكر مى شوند:

1ـ پاكستان

كشور اسلامى پاكستان با چهار ایالت پنجاب، سرحد، سند و بلوچستان در همسایگى شرقى ایران با فرهنگ سنّتى ـ اسلامى و حاكمیتى حزبى، همواره مورد طمع و تجاوز استعمارگران خارجى بوده است.

مهم ترین احزاب این كشور حزب «مردم»، «جماعت اسلامى»، «استقلال» و «نهضت اجراى فقه جعفرى» مى باشند و این كشور به دو دلیل (فقر فرهنگى و نفوذ روحانیان متعصّب و مخالف شیعه) یكى از عمده ترین مراكز تبلیغ وهّابیت در بین كشورهاى اسلامى است. گروه هاى پاكستانى وهّابى مذهب گاه به صورت حزب سیاسى، با نفوذ در دولت و گاه به صورت گروه هاى فرقه گراى تروریستى و گاه به صورت فعالیت هاى فرهنگى عمل مى كنند.

بخش زیادى از روحانیان طرفدار آیین وهّابیت در پاكستان، دروس دینى خود را در كشور عربستان گذرانده و یا با حمایت مالى و سیاسى و فرهنگى سعودیان به مسؤولیت ها و مناصب مهم دست پیدا كرده اند. ( [20])

سفارت و نمایندگى هاى عربستان سعودى در پاكستان همواره از فعالیت هاى گروه هاى فرقه گرا و مخالف شیعیان، حمایت مى كند و تعداد زیادى از جوانان این كشور را براى تحصیل در دانشگاه ها و مراكز علمى عربستان، جذب مى كند و از تأسیس گروه هاى تروریستى و حمایت مالى و سیاسى آنان غافل نیست، كه نمونه هایى آورده مى شود:

الف. گروه سپاه صحابه: «سپاه صحابه» نمونه كامل یك حزب تفرقه گرا و مورد حمایت عربستان در پاكستان مى باشد. این حزب در سال 1984 م، توسط فردى به نام حق نواز جهنگوى در شهر جهنگ (ایالت پنجاب) در زمان حكومت ژنرال ضیاءالحق تأسیس و با سرعتى بى سابقه در سراسر كشور گسترش یافت.

مراكز فعالیت «سپاه صحابه» (شهرهاى سیالكوت، فیصل آباد، جهنگ و مانند آن) مناطقى هستند كه قبلا محل فعالیت فئودال هاى شیعه مذهب بوده و تأسیس «سپاه صحابه» یكى از ابزارهاى فئودال‌هاى سنّى مذهب در مبارزه با شیعیان مى باشد. ( [21])

از سوى دیگر عربستان سعودى كه پشتیبان سرسخت ضیاءالحق بود، از «سپاه صحابه» و فعالیت هاى آنان حمایت مالى و سیاسى مى كرد. یكى از شعارها و اهداف تأسیس «سپاه صحابه» دفاع از احترام به صحابه (گرایش وهّابیان) و مبارزه با افكار شیعیان (به بهانه مخالفت با صحابه) و انقلاب اسلامى ایران است. تبلیغات گسترده و گم راه كننده آن ها و كارهایى مانند آدم ربایى، سرقت مسلّحانه، ترور، كشتار جمعى (بمب گذارى) و اعمال وحشیانه دیگر، باعث ایجاد وحشت و دلهره در بین شیعیان شده است. ( [22])

لازم به ذكر است كه «سپاه صحابه» گروهك هاى وابسته دیگرى را كه در جهت اهداف آن ها تلاش مى كنند مانند گروه «سوار اعظم» به رهبرى مولانا اسفندیار و سلیم الله خانى و گروه «حركة الانصار» و «تنظیم الدعوة» تأسیس نموده است.

ب. دكتر احسان الهى ظهیر: نام‌برده، كه متولد پاكستان بود و تحصیلات خود را در عربستان و با حمایت هاى مالى وهّابیان سعودى طى كرد، یكى از مهره هاى تفرقه انگیز و مبلّغان فرقه وهّابى و عامل قتل عام تعداد زیادى از شیعیان در مراسم عزادارى در پاكستان و كشورهاى دیگر است. نمونه هایى از آثار و تألیفات او در تبلیغ آراء و سیاست هاى وهّابیان و مبارزه با عقاید تشیّع عبارتند از:

- الشیعة واهل البیت؛ الشیعة والتشیّع؛ الشیعة والقرآن؛ الشیعة والسنّة.

ج. تأسیس مراكز فرهنگى، آموزشى و خیریه در ایالت بلوچستان پاكستان: رژیم آل سعود وهّابى از شهریور ماه 1368 به بهانه كمك هاى آموزشى و انسان دوستانه به مهاجران افغانى در ایالت بلوچستان، مراكز متعددى را به نام هاى «مؤسسة الدعوة الاسلامیة»، «ادارة الاسراء»، «مؤسسة مكة المكّرمة الخیریة» و «مؤسسة مسلم» تأسیس و از طریق كمك هاى مالى، فرهنگ ضد شیعى وهّابیت و سیاست هاى ضد ایرانى را نیز از طریق توزیع كتاب، جلسات سخن رانى، فیلم و نوار و عكس به آوارگان و مهاجران سنّى مذهب مقیم در این ایالت منتقل مى كند.

طبق گزارش هاى به دست آمده، مهم ترین فعالیت هاى این مراكز عبارتد از: پرداخت حق التدریس به كسانى كه به كودكان افغانى قرآن تعلیم مى دهند، تغذیه فرهنگى (كتاب، جزوه و تصویر) پرداخت مستمرى به گردانندگان اردوگاه هاى آوارگان افغانى و روحانیان وابسته به افكار وهّابیان، چاپ و نشر و توزیع كتاب (كتاب هاى اهل سنّت و كتاب هاى ضد تشیّع) براى مهاجران و آوارگان افغانى به زبانهاى فارسى ـ اردو ـ پشتو و... .

2. افغانستان

گروه «طالبان» ( [23])  از قوم پشتون (بزرگ ترین قوم افغانستان) هستند، كه به دست ارتش I.S.I ( [24]) ، «سپاه صحابه»، «جمعیت العلما»ى پاكستان و مدارس دیوبند، (محل آموزش اندیشه ها و پندارى هاى وهّابیان) شكل گرفت.

هرچند طالبان، مدعىِ استقرار شریعت غرّاى محمدى(صلى الله علیه وآله)هستند و خود را حنفى مذهب و صوفى مشرب قلمداد مى كنند، ولى اعمالشان نشان دهنده احیاى سنّت هاى قومى و قبیله اى 250 سال گذشته پشتون ها مى باشد. این باورها و سنّتها شباهت زیادى با عملكرد وهّابیان دارد، به طورى كه شواهد موجود نشان از حمایت كامل سیاسى، فكرى و اقتصادى عربستان از آن ها دارد. ( [25])

نام این گروه در دوازدهم اكتبر 1994 م براى اولین بار روى تلكس خبرگزارى ها در جهان مطرح شد، آن ها با یك دسته دویست نفره به طور سریع، در سایه حمایت مالى و نظامى دولت پاكستان، امریكا، عربستان سعودى و امارات متحده عربى، توانستند مناطق وسیعى را از دست دولت اسلامى افغانستان خارج كنند و به تصرّف خود درآورند. ( [26])

نقش عربستان سعودى در ظهور و رشد طالبان: عربستان از زمان هاى گذشته، به ویژه در زمان اشغال كشور افغانستان، توسط شوروى (سابق) به چند دلیل عمده به مسائل این كشور توجه داشت:

1ـ ممكن است در صورت ادامه اشغال، شوروى بتواند براى رسیدن به منافع نفتى خلیج فارس، اقداماتى صورت دهد.

2ـ ادامه اشغال و گسترش نظام كمونیستى، اعتقادات مسلمانان جهان و افغانستان را در معرض خطر قرار مى دهد.

3ـ ادامه اشغال افغانستان و حمایت ایران از گروه هاى جهادى شیعه، با ایفاى نقش اُمّ القرایى عربستان سازگار نیست.

4ـ رقابت با نفوذ رو به گسترش جمهورى اسلامى ایران در كشورهاى آسیاى میانه، به ویژه پس از فروپاشى شوروى و نظام كمونیستى.

با توجه به دلایل مزبور، عربستان به طور جدّى و به صورت هاى گوناگون در مسائل افغانستان دخالت نمود:

الف. مبلغ دو میلیارد دلار در سال هاى 1992 تا 1994 م، به پشتون ها (گلبدین حكمتیار) كمك مالى كرد. ( [27])

ب. در حمایت از گروه هاى جهادى مخالف ایران، مبلغ 150 میلیون دلار به دولت ربّانى ـ مسعود ( [28]) كمك كرد.

ج. دولت عربستان در كنار پاكستان، به حمایت مالى و نظامى از جنبش «طالبان» پرداخت. در یك رقم، براى خرید تسلیحات نظامى «طالبان» از اوكراین، بخش عمده مبلغ هفتاد میلیون دلارى را پرداخت نمود. ( [29])

دكتر حمید احمدى مى نویسد: «عربستان در پشتیبانى از طالبان، دو انگیزه اساسى داشته است: نخست آن كه عربستان خود را اُمّ القراى جهان اسلام مى داند و كمك به مسلمانان را نوعى وظیفه دینى و الهى براى خود در نظر مى گیرد. انگیزه دوم، رقابت با نفوذ رو به رشد ایران در افغانستان و آسیاى مركزى و منزوى ساختن جمهورى اسلامى ایران، كه خود را اُمّ القرى جهان اسلام مى داند، بوده است.» ( [30])

انورالحق احدى مى گوید: «با وجود این كه عربستان هیچ منافعى در آسیاى مركزى ندارد، امریكا و پاكستان را متحدین استراتژیك و ایران را رقیب منطقه اى خود مى پندارد.» ( [31])

دولت عربستان در تاریخ 26/ 5/ 1997 م به شكل صریح، با به رسمیت شناختن حكومت خودخوانده گروه «طالبان»، سفارت ریاض در افغانستان را تحویل آن ها داد.

3. كشورهاى دیگر:

كشور بزرگ هندوستان (دومین كشور جهان از نظر جمعیت) كه داراى نژادهاى جمعیتى و گرایش ها و مذاهب گوناگون مى باشد ( [32]) ، یكى از مناطقى است كه به ویژه پس از استقلال پاكستان و رسمیت یافتن مذهب و زبان هندو، از فعالیت هاى تبلیغاتى وهّابیت در امان نمانده است.

در سایه كمك ها و حمایت هاى مالى و تبلیغاتى وهّابیان سعودى، به دلیل فقر شدید مسلمانان، گرایش به آیین وهّابیت در بین مردم مسلمان هند زیاد دیده مى شود.

در ایران اسلامى و بین مردم سنّى مذهب ساكن در مناطق مرزى ( [33]) از تبلیغات سعودیان وهّابى در امان نمانده و این مسأله پس از پیروزى انقلاب اسلامى تشدید شده است. در مدارس علمیه اهل سنّت، دیده شده است كه كتاب هاى ابن تیمیه و محمدبن عبدالوهّاب به صورت آشكار براى طلاب تدریس و دیگر كتاب هاى وهّابیان به صورت اهدایى بین طلاب و روحانیان منطقه توزیع مى شود.

جزایر قشم و كیش به دلیل نزدیك بودن به كشورهاى خلیج و شنیدن و دیدن صدا و تصویر رادیوها و تلویزیون هاى منطقه، كه آیین وهّابیت را تبلیغ و از نظام شیعى حاكم بر ایرانِ اسلامى انتقاد و بدگویى مى كنند، نیز در معرض آسیب و حتى خطر گرایش قرار دارند.

مسلمانان شوروى سابق (قریب 70 میلیون نفر) و كشورهاى تازه استقلال یافته آسیاى میانه مانند تركمنستان، تاجیكستان، قزاقستان، قرقیزستان، ازبكستان، آذربایجان، ارمنستان و چچن همچون زمان هاى گذشته، مورد طمعِ سیاست هاى تبلیغاتى وهّابیان بوده و هستند. سالانه میلیون ها جلد قرآن با چاپ نفیس، اهدایى پادشاهان سعودى در بین مردم به صورت رایگان توزیع مى گردد. ( [34])

تأسیس مسجد، مراكز مذهبى، كمك هاى مالى براى مسلمانان و ارسال و اهداى كتاب ها و نشریات و مبلّغان مذهبى و قاریان قرآن براى اقامه جماعت و سخن رانى و قرائت قرآن از دیگر برنامه هاى وهّابیان سعودى براى مسلمانان شوروى (سابق) مى باشد كه به طور مرتّب، به ویژه پس از فروپاشى شوروى (سابق) و ایجاد كشورهاى مستقل مسلمان و فراهم شدن زمینه تبلیغات اسلامى در كشورها و امكان سفر به عربستان براى مراسم حج صورت مى گیرد.

كشور آلبانى با قریب سه میلیون مسلمانِ حنفى مذهب، على رغم همه فشارهاى قرون وسطایى دوران سلطه كمونیست ها، پس از فروپاشى شوروى سابق، آمادگى زیادى براى پذیرفتن تبلیغات اسلامى را دارد كه دستگاه هاى سعودى با اهداى قرآن، كتب و نشریات، تأسیس و تكمیل مساجد و دعوت مسلمانان براى بازدید از اماكن مقدّسه مكّه و مدینه در ایام حج و غیر آن و پذیرش دانشجو از فرصت پدید آمده استفاده مى كنند.

جزایر مالدیو، سرى لانكا در اقیانوس هند، كشورهاى كنیا، اتیوپى، اوگاندا، غنا، نیجریه، مالى، سنگال، لیبى، استرالیا، كانادا،امریكا، آرژانتین، فیلیپین، سنگاپور، اندونزى، مالزى، چین و ژاپن از دیگر مناطقى هستند كه رژیم آل سعود با شیوه هاى گوناگون در این كشورها به تبلیغ اسلام وهّابى (اسلام سلفى) مى پردازد.




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 1389/03/26 توسط مهدی آرا