تبلیغات
ایرانیان - امام حسین(ع)
ایرانیان
چو ایران مباشد تن من مباد

 

 

 

ابن ماجه : رسول خدا (صلى الله علیه وآله) دست روی سر حسین نهاد و فرمود : 

حسین از من است و من از حسین! خداوند دوست مى دارد كسى را كه حسین را دوست بدارد، حسین فرزندى از فرزندانم است

 

 



8 - حسین(ع) از من است و من از حسین(ع)


عن یعلی بن مرّة قال: إنّهم خرجوا مع النبی(صلى الله علیه وآله) إلى طعام دعوا له; فإذا حین یلعب فی السكّة( )، قال: فتقدم النبی(صلى الله علیه وآله) أمام القوم و بسط یدیه فجعل الغلام یفرّها هنا وهاهنا و یضاحكه النبی(صلى الله علیه وآله) حتى أخذه، فجعل احدى یدیه تحت ذقنه و الاخرى فی فأس رأسه فقبّله وقال: «حسین منّی و أنا من حسین أحبّ اللّه من أحبّ حسیناً، حسین سبط من الاسباط»( )
ابن ماجه از یعلى پسر مرّه روایت كرده كه اوگفت: «عده اى به همراه حضرت پیامبر(صلى الله علیه وآله) به سمتى كه جهت صرف طعام دعوت شده بودند، مى رفتند، در این هنگام حسین(علیه السلام) در كوچه بازى مى كرد، حضرت پیامبر(صلى الله علیه وآله) جلو آمده آغوش مبارك را به سوى حسین خردسالش باز كرد، كودك این سو و آن سو فرار مى كرد، پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى خندید تا او را گرفت، سپس آن حضرت یك دست مبارك را زیر چانه كودكش و دست دیگر را بالاى سر او نهاد، و سپس او را بوسید و فرمود: « حسین از من است و من از حسین! خداوند دوست مى دارد كسى را كه حسین را دوست بدارد، حسین فرزندى از فرزندانم است».
این حدیث به همین مضمون و با اندك تفاوتى در سنن ترمذى، مسند أحمد حنبل، اسدالغابه و سنن كبراى بیهقى و غیره ذكر شده است.( )

9 - نظر به سیماى حسین(ع) نظر سیما پیامبر(ص)
فی ذیل تفسیر قوله: «وعلّم آدم الاسماء كلّها»( ) قال: أعرابی قصد الحسین بن علی(علیه السلام)فسلّم علیه و سأله حاجته، وقال: سمعت جدّك یقول: «إذا سألتم حاجة فاسألوها من أربعة، إمّا عربی شریف، أو مولى كریم، أو حامل القرآن، أو صاحب وجه صبیح، فأمّا العرب فشرفت بجدّك، وأما الكرم فدأبكم وسیرتكم، و أما القرآن ففی بیوتكم نزل، و أما الوجه الصبیح فإنّی سمعت رسول اللّه(صلى الله علیه وآله)یقول: «إذا أردتم أن تنظروا إلىّ فانظروا إلى الحسن والحسین»( )
فخر رازى در تفسیر كبیرش در ذیل آیه شریفه «وعلّم آدم الاسماء كلّها» گفته است: اعرابیى نزد امام حسین(علیه السلام)آمد، بر آن حضرت سلام كرد، وحاجتش را طلب نمود، و به آن حضرت گفت: از جدّت رسول خدا(صلى الله علیه وآله)شنیدم كه مى فرمود: «اگر حاجتى خواستید از چهار نفر بخواهید: یا از عرب شریف، یا از مولاى كریم، یا از حامل قرآن، یا از كسى كه داراى سیماى روشن و چهره نورانى است. ]همه این اوصاف در شما است، [از لحاظ عرب بودن بسبب جدّت رسول اللّه شریف هستى، و از جهت كرم; كرامت و بزرگوارى ادب و سیره شماست. و امّا ازجهت قرآن; كلام خدا در خانه هاى شما نازل شده است. و امّا چهره نورانى; من از رسول خدا(صلى الله علیه وآله)شنیدم كه مى فرمود: «هرگاه خواستید به طرف من نظر كنید، به حسن و حسین نگاه كنید».
این حدیث به خوبى نشان مى دهد كه حضرت امام حسین(علیه السلام) و همچنان برادرش امام حسن(صلى الله علیه وآله) در نزد رسول خدا از چنان موقعیت و مقامى برخوردار بوده كه نظر به چهره آنها، نظر به سیماى مبارك رسول اللّه(صلى الله علیه وآله)است، و بدون تردید هرگونه هتك و بى حرمتى به آنها هتك و بى حرمتى به رسول اللّه(صلى الله علیه وآله)است. و در این مورد احادیث زیادى وارد شده كه در جایش ذكر خواهد شد.

10 - شباهت حسین(ع) به رسول اللّه(ص)
عن أنس بن مالك قال: اُتى عبید اللّه بن زیاد برأس الحسین بن على(علیه السلام)فجعل فی طست، فجعل ینكت وقال: فی حسنه شیئاً، فقال أنس: كان أشبههم برسول اللّه(صلى الله علیه وآله)وكان مخضوباً بالوسمة»
از انس بن مالك روایت شده كه او گفت: «سر حسین بن على(علیهما السلام) را براى عبیداللّه پسر زیاد آوردند، پسر زیاد سر مبارك حسین(علیه السلام)را در طشت گذاشت، و با نَى شروع به زدن سر مبارك آن حضرت نمود! و در زیبایى او با خودش چیزى گفت! و انس گفته است كه چهره امام حسین(علیه السلام) بیشتر از همه شباهت به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) داشت، و محاسنش شریفش با وسمه خضاب بود.»
این مطلب در صحیح بخارى و سنن ترمذى و مسند احمد بن حنبل و غیره به تفصیل روایت شده است.( )
عن محمد بن الضحاك بن عثمان قال: كان جسد الحسین(علیه السلام) شبه جسد رسول اللّه(صلى الله علیه وآله)»( )
ابوبكر هیثمى در مجمع الزوائد و همچنین طبرانى در معجم كبیرش و نیز غیر این دوتا روایت كرده اند كه محمد پسر ضحاك، پسر عثمان گفته است: «اندام حسین(علیه السلام)شبیه اندام رسول خدا(صلى الله علیه وآله) بود»




نوشته شده در تاریخ جمعه 1389/05/1 توسط مهدی آرا